sen
içimdeki çocuğu benden çalarken
ve ağlarken ardımdan elma şekerlerim
sekseklerim silinirken…
geçer dedin
geçiyor.
büyük insansın sen…
kimliği geçiyor insanın kendinden
büyümelerinde heycanı geçiyor
demir gibi yoruluyor huzurumuz
ruhumuzda aşkın alevi sönüyor.
24.05.2009
gün doğuyor, gitmeliyim
yoksa içimdeki bu kin
kinimdeki azim
silinirim…
görmesin beni güneşi gören gözlerin
kadife tenin nasırlı ellerime değmesin
irinlerim var benim, ve patlamaya hazırlar
incinirsin…
psy..
ve yalancı bahar…
herşeyin bir diğerinin iz düşümü olduğu bir dünyada, yani herşey birbirine bu denli bağlı ve de bağımlıyken, sen, nasıl ayrı olursun diğerlerinden??
sen… yalancı bahar…
kapımı öpen meltem, camıma değen ağaç dalı, bahçemdeki düzenli çimlerim… içimdeki acı… içimdeki yıpranış artığı…
gelemessin, gelmemelisin de zaten. sen öyle gerçek, sen öyle normal ve sen öyle insanken…
ben ancak kendimi kandırırım zaten. gelişlerini hayal eder, sevinirim. bahçemde çimleri biçtiğimi. yeşil converslerinin evimde gezinişini.. ve dokunamam sana. hayalimde bile…
sen.. yalancı bahar…
herhangi biri için herşey olabilirsin, gözlerinin yeşili, teninin esmeri, dünyanın son katmanı olabilirsin, yada mağması. alev alev yakabilirsin dokunduğun her yeri, yada öpücüklerinle serinletebilirsin…
fakat ben. yorgun kışların intikamı…
yalanlarım baharları.
evet, yak beni. ben tenimin altında deli goncalar, huzur yaprakları, mistik kokular…
hadi tüket beni, çek. kristal taneler, moleküller, uzay zaman, dünyada aynan, ve herşey geçici, çek, bitsin hepsi…
sev beni, çok. ben geçmişinin ruhu, tarihinin tozu; ben içinde büyüyen deviyim hürriyetin ve seni kurtarabilirim…
al beni eline, yeniden… korkularından arınan bir çocuğun gülümsemesini takmama izin ver yüzüne. izin ver, bitsin herşey.
izin ver,
geçsin herşey…
yandım, acıdı tüm küllerim
savrulurken bedenim, kendi aciz gençliğimi seyrettim
ve göz yaşım, gözüm, yaşım, yasım yoktu benim
ah’ım olmadan acı çektim
adım anılmadı…
12.01.2008
geçmiş tabutu hayatın
kaldığı yerde kalmalı herşey
ve sen
yaşamalısın
03.08.2007
koca gökyüzü yetmedi bize değil mi?
hep dahası var sandık,
yanılmışız!
elimizde sahte geçmişin izleri
dört duvar arasına sığındık
ağlamaktayız!
inanmak bukadar zor
ve yalan bukadar kolayken
kusura bakmayın
ben birdaha sevemem
03.07.2007
işte geldik
ve gidiyoruz.
gördük cümle alemin vehametini
boğulduk,
dönüyoruz.
